[ Red Thread ] – 1

POV: Kagami Takuya, 17 years old boy who born in Yakuza family with 1 twin tail sister. He see ‘things ordinary people cannot see’ since he was young.

Based: Japanese Manga, Shonen Life(?)

= 1 =

 

ผมมองเห็นสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็น

มันเป็นเส้นสีแดงยาวรกรุงรังเหมือนไหมพรม พาดผ่านตึกรามบ้านช่อง ห้องหับ พันเกี่ยวกันจนน่ากลัวสะดุดล้ม ผูกร้อยจากปลายนิ้วก้อยของมนุษย์คนหนึ่งไปยังอีกคน บางครั้งก็ไกลเกินจะมองเห็นว่าปลายสายนั้นสุดที่ใด

โชคดีที่ก่อนหน้านั้น ผมได้เห็น อีกอย่าง ที่เป็นเครื่องยืนยันว่าผมไม่ใช่ คนปกติ

อีกอย่าง ที่ว่านั้น บางครั้งมาเป็นกลุ่มก้อน บางครั้งมาเป็นตัวตน บางคนมีบาดแผลเต็มตัว บางคนเสื้อผ้ามอมแมมขาดหลุดลุ่ย น้อยครั้งที่จะโชคดีสื่อสารกันได้ ส่วนมากชอบพูดคำซ้ำๆ ไม่ก็ไม่รับรู้ว่าเขาตอบกลับอะไรไป

ต้องใช้เวลาสักหน่อยกว่า ทาคุยะ จะรู้ว่าสิ่งที่เขามองเห็นนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏในสายตามนุษย์ธรรมดา

ด้ายแดง และ ภูตผีปิศาจ

โชคดีที่พี่เลี้ยงของเขาใจกว้างพอจะไม่ทำลายความฝันของเด็กน้อย แต่เขาก็รู้ว่าอิซึมิมองไม่เห็นชายชราหลังค่อมที่เดินทะลุผ่านร่างตนไป

ความหวาดกลัวกลายเป็นความคุ้นชิน ความเฉยชากลายเป็นความหงุดหงิด จนรู้ตัวอีกที เขาก็กลายเป็นคนบ้าที่เต็มใจตะโกนด่าผีและต่อยหน้าพวกนั้นไปแล้ว

เขาไม่ได้พยายามหาพวกเดียวกัน หรือคนที่มองเห็นเหมือนกันนัก เด็กหนุ่มเรียนรู้ว่าสิ่งที่เขาเห็นก็เป็นหนึ่งในเรื่องที่พูดกับคนอื่นไม่ได้

จนเจอ หมอนั่น นั่นแหละ

 

= 2 =

การพบกันครั้งแรกของพวกเขาไม่ใช่เรื่องน่าประทับใจเท่าใดนัก เจ้านั่น ใส่ชุดประหลาดนั่งบนม้านั่งข้างสนาม เขากำลังเดินกลับบ้านหลังช่วยงานชมรมของเพื่อน ตะวันโพล้เพล้ ฟ้าเป็นสีส้ม ช่วงเวลาที่ย้อนแสงจนแทบมองไม่เห็นหน้าคนเดินข้าง

ตอนนั้นเองที่เงาของบางอย่างสะท้อนแสงอาทิตย์เข้าตา – กรรไกร?

ตัด อะไร ? 

เขาไล่มองตามมือขาวซีดนั่นไป จนเห็นสิ่งที่รบกวนสายตาเขามาทั้งชีวิต

เส้นไหมสีแดงยาวที่เชื่อมระหว่างปลายนิ้วของคนหนึ่งถึงอีกคนหนึ่ง

ฉับ!

มันขาดออกจากกัน

น่าแปลก หนุ่มสาวที่ยืนเอียงอายอยู่ข้างกันนั้นผละมือจากกันในทันใด พวกเขาราวกับเพิ่งรู้สึกตัวว่าต้องไปทำธุระของตน ทั้งที่คาดเดาได้ไม่ยากว่าบทสนทนาก่อนหน้านี้คงเป็นการชวนอีกฝ่ายไปที่ไหนสักที่ด้วยกันเป็นแน่

รู้ตัวอีกทีเขาก็พุ่งไปคว้าข้อมือของ เจ้านั่น ทั้งที่หลักฐานยังคาตา

“นายทำอะไร..”

มันดูแปลกใจ ตาเบิกกว้าง ก่อนจะยิ้ม ราวกับตระหนักได้

“คุณ ก็เป็น คนพิเศษ เหรอครับ”

 

นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอ ยามิโนะ เคอิจิ